گفتگو
در گفت گویی صمیمی با یکی از دوستان پزشک و فعال در زمینه مبارزه با بیماری ایدز که مدت بسیاری است خالصانه و بدور از هر نوع استفاده از این جایگاه اجتماعی ؛ در شیراز در زمینه پیشگیری و مبارزه یا بیماری ایدز فعالیت می کند مطالبی را مرور کردیم که در زیر نکاتی از این گفتگو را یادداشت کرده ام:
- چه باورهایی در جامعه وجود دارند که مانع کسب آگاهی های لازم در مورد بیماری ایدز می شوند؟
غالب افراد جامعه بیماری ایدز را خاص گروه های ویژه اجتماعی می پندارند و اکثرا خود را عضو این بخش از جامعه نمی دانند ، معتادان ؛ دختران فراری ، زنان خود فروش . از جمله این موارد می باشند. پس غالب افراد جامعه این گونه باور دارند فقط کسانی می توانند به ایدز مبتلا شوند که عضو این بخش از جامعه باشند. و همین باور می تواند اساسی ترین مانع برای کسب آگاهی های لازم برای پیشگری از ابتلا به بیماری ایدز در سطح عمومی جامعه گردد.
- علاوه بر عناوین آموزشی رایج در زمینه پیشگیری از بیماری ایدز چه عناوینی دیگری را پیشنهاد می دهید؟ آموزش مهارت های زندگی بخصوص به نوجوانان و جوانان از جمله مواردی می باشد که متاسفانه به صورت جدی و مستمر در سطح آموزش و پرورش و آموزش عالی مورد نظر قرار نگرفته است در صورتی که اهیمت آموزش مهارت های یادگری در پیشگیری بسیاری از آسیب های اجتماعی و بیماری های جسمانی و روانی برای هیچکدام از اساتید ، مشاوران ، محققان ، مدیران و دولتمردان پوشیده نمی باشد.
- آیا تا به حال درباره وضعیت اجتماعی بیماران مبتلا به ایدز تحقیق مدون و مکتوبی انجام پذیرفته است؟ تا انجا که من مطلع هستم هنوز مطالعه مدون و کاملی در سطح کشور در این زمینه صورت نپذیرفته است.
- به نظر شما سازمان های غیر دولتی تا چه اندازه در متوقف کردن رشد این بیماری در ایران موثر بوده اند؟صد در صد خیلی بیشتر از حال حاضر باید این سازمان های بتوانند موثر و مفید واقع شوند . سازمان غیر دولتی باید بتوانند به دور از هر نوع تفکر انحصار طلبی که به هیچ وجه با اهداف این سازمان ها هماهنگ نمی باشد ، در کنار یکدیگر و با استفاده از نیروهای داوطلب در این زمینه فعالیتهای بسیار موثری را انجام دهند البته من نمی خواهم فعالیت های مثبت و تاثیر گذار سازمان های غیر دولتی را کتمان نمایم ولی به طور قطع هر چه سازمان های غیر دولتی از شعار و فعالیت های کلان و پر خرج خارج شده و به سمت فعالیت های محلی و بومی حرکت نمایند صد در صد تاثیرات این فعالیت ها برای متوقف کردن رشد بیمار یایدز در ایران افزایش پیدا خواهد کرد.
- به نظر شما آیا بیماری ایدز به عنوان یک خطر جدی در خانواده های ایرانی شناخته شده است واگر اینگونه نیست دلیل آن را بیان نمایید؟ خیر . فکر کنم یکی از مهم ترین دلایل آنرا در جواب به سوال اول بیان کردم. یعنی اینکه بسیاری از مردم اینگونه می اندیشند که ایدز مال آنها نیست چون فقط گروه خاصی می باشند که به این بیماری مبتلا می شوند. پس ما که جز این گروه ها نیستم پس به این بیماری نیز مبتلا نمی شویم.
- عمده ترین مشکلات افراد آلوده و مبتلا به بیماری ایدز در ایران چیست؟
به نظر من ، عمده ترین مشکلات افراد مبتلا ، تبعیض و بد نامی است که در مورد آنها در جامعه وجود دارد.و نیاز به فعالیت های بسیاری در سطوح دولتی و غیر دولتی برای فرهنگ سازی در این زمینه می باشد.
- در حال حاضر چه برنامه های بین المللی و ملی برای کنترل و کاهش این بیماری در حال اجرا می باشد؟ طرح global fund که زیر نظر دفتر توسعه عمران ملل و متحد در سطح بین المللی در زمینه مبارزه با سه بیماری سل ،مالاریا و ایدز اجرا می شود که در زمنیه بیماری ایدز نیز این طرح جهانی د رایران در حال اجراست. در زمینه طرح های ملی نیز با توجه به توانایی ها و وظایف سازمانی ، هر ارگان دولتی موظف به اعلام برنامه های عملیاتی سالیانه خود به کمیته ملی ایدز می باشد.
- بیشترین آمار ابتلا به ایدز در فارس در چه گروه سنی می باشد؟
دهه 30 ، به خاطر احتمال بیشتر رفتار های پر خطر در آن.
- چه پیشنهاداتی برای سازمان های دولتی استان فارس برای متوقف کردن رشد این بیماری دارید؟به نظر من شعار جهانی "همه هم پیمان در برابر گسترش ایدز " خود گویا همه چیز است.
- چه پیشنهاداتی برای نوجوانان و جوانان استان فارس برای متوقف کردن رشد این بیماری دارید؟ بیایید بیشتر بدانیم تا بهتر از خودمان مراقبت کنیم.
-اگر قرار باشد شما شعاری را برای سال 2008 مشخص کنید ، چه جمله ای را پیشنهاد می کنید؟همان شعار همه هم پیمان در برابر گسترش ایدز را انتخاب می کنم.
به امید روزی که گسترش بیماری ایدز در کشور عزیزمان متوقف شود .
همه هم پیمان در برابر گسترش ایدز
متحد برای کودکان - متحد بر علیه ایدز